AIDS

 AIDS, opisany po raz pierwszy w 1981 r., nie jest pojedynczą chorobą, lecz raczej zespołem, w którym pojawia się wiele chorób, zwłaszcza zakażeń. Występowanie tych chorób spowodowane jest postępującym uszkodzeniem układu odpornościowego przez wirusa HIV (Human Immunodeficiency Virus). Przeniesienie wirusa następuje wtedy, gdy płyny ustrojowe osoby zakażonej, takie jak krew, nasienie, wydzielina pochwy, mleko matki, dostaną się do krwi osoby zdrowej. Wyjątkiem jest ślina, albowiem nigdy nie wykazano przeniesienia wirusa tą drogą. Na świecie najczęściej zakażenie wirusem HIV przenoszone jest drogą stosunków heteroseksualnych. W Polsce według danych Państwowego Zakładu Higieny do końca czerwca 1998 r. zarejestrowano 5298 nosicieli wirusa HIV oraz 657 chorych na AIDS. Zmarło 377 osób. (Wśród nosicieli i chorych około 70% stanowią narkomani - przyp. tłum.). Do 1986 r., kiedy wprowadzono badania krwiodawców na obecność przeciwciał wirusa HIV, choroba przenoszona była drogą przetoczenia preparatów krwi, a chorym na hemofilię - przez podawanie czynników krzepnięcia. Gdy wirus wtargnie do organizmu, układ immunologiczny zaczyna wytwarzać różne komórki obronne, w tym limfocyty T. Wirus HIV wnika właśnie do limfocytów T i używa ich materiału genetycznego do własnego namnażania. Czasami wirus ten niszczy limfocyty T, produkując mnóstwo cząstek HIV W tym czasie zakażenie powoduje osłabienie układu odpornościowego i zakażona osoba staje się podatna na różne choroby i zakażenia, które składają się na zespół AIDS. Czas od zakażenia do rozwinięcia zespołu AIDS wynosi średnio 10 lat i przez ten cały okres kontakt z płynami osoby zakażonej może spowodować zakażenie.